Column - In deze oktoberweek is de Regenboogweek geopend in ons mooie Hoogeveen, en werd de regenboogvlag gehesen voor het raadhuis. Met deze opening onderstreept de gemeente het belang van een samenleving waarin iedereen zichzelf kan zijn en volwaardig mee kan doen.
De Regenboogweek benadrukt opnieuw dat het in Nederland niet mag uitmaken wie je bent. Artikel 1 van de Grondwet stelt dat iedereen ertoe doet.
Ook De Tamboer kleurt mee en hangt de vlag uit, omdat Drenthe deze week in het teken staat van inclusie, gelijkwaardigheid en jezelf kunnen zijn. De Tamboer draagt dit initiatief een warm hart toe — want bij De Tamboer is iedereen welkom, ongeacht hoe je eruitziet, wie je bent of wat je bent.
En dan zie ik de haatreacties onder verschillende berichten op Facebook… Dan springen mij werkelijk de tranen in de ogen. De discussie die daaronder ontstaat is ongelooflijk — verdraagzaamheid lijkt ver te zoeken.
Natuurlijk mag je een eigen mening hebben, en natuurlijk hoef je het niet overal mee eens te zijn. Maar elkaar in waarde laten en respect tonen blijkt voor een grote groep mensen moeilijk.
Het is al triest genoeg dat bepaalde mensen nog steeds niet worden geaccepteerd in onze samenleving. Ik vraag me af: waarom?
We zijn allemaal mensen — mensen aan wie onze ouders het leven hebben geschonken, op deze wereld waar we recht hebben om te leven, te ademen, ons te ontwikkelen en te zijn wie we zijn, zonder oordeel of vooroordeel.
Ben je het ergens niet mee eens? Uit je mening, maar doe dat op een fatsoenlijke en onderbouwde manier.
Want teksten zoals — en ik citeer — “Mag toch hopen dat de bliksem inslaat op die vlag en dat de hele meuk afbrandt... Dan heb je ook aandacht.” zijn niet alleen kwetsend, maar ook een trieste afspiegeling van hoe ver we soms van elkaar verwijderd zijn.
Zoals Rabin Baldewsingh, Nationaal Coördinator tegen Discriminatie en Racisme (NCDR), het mooi verwoordde: “De regenboogvlag brengt mensen juist bij elkaar. Ze laat zien dat je er mag zijn, dat je herkend en erkend wordt, en dat er in Nederland een plek is voor iedereen. Wij zijn samen verantwoordelijk om die plek te gunnen, te verdedigen en te beschermen.”
Een plek voor iedereen — voor jou en voor mij, voor mijn buurman, mijn gehandicapte vriendin, mijn gekleurde pleegbroer, voor homo’s en hetero’s, voor kunstenaars — kortom: voor ons allemaal.
We willen toch leven in een samenleving waarin we gehoord en gezien worden, waar we ons kunnen ontwikkelen en groeien, en waar het veilig is.
Laten we in ons mooie Hoogeveen onze krachten bundelen en er voor elkaar zijn, ongeacht afkomst of overtuiging. Help elkaar, toon respect, waardeer elkaar, leef met elkaar — want samen maken we elkaar sterk.
Omarm de evenementen van alle organisaties, ook die vechten voor hun bestaan. Geef ze de ruimte om te groeien en zich te ontwikkelen. Ga met elkaar in gesprek als je iets niet begrijpt of een andere mening hebt — dat mag, en dat brengt begrip en vooruitgang.
En laat alsjeblieft het zolderkamerterreur met ongenuanceerde, haatvolle teksten achterwege. Juist dát brengt verdeeldheid en polarisatie — en dat is toch niet wat wij met z’n allen willen?
Tekst: Paula Bansema
Reactie plaatsen
Reacties