“We worden voor de gek gehouden”: bewoners Zeeheldenbuurt verliezen grip op hun toekomst

Hoogeveen 15 juli 2026 - Paula Bansema van Samen Hoogeveen ontmoet een aantal bewoners uit de Zeeheldenbuurt en gaat met hen in gesprek.

Buurtbewoners spreken hun onrust uit en vertellen dat niets is wat het lijkt.

De Zeeheldenbuurt, een wijk die ruim 75 jaar bestaat en direct na de oorlog werd gebouwd om de woningnood op te vangen, is niet meer de buurt die het ooit was. Sinds de drie fasen van herontwikkeling zijn gestart, staat de wijk volledig op zijn kop.

Het sociale karakter is verdwenen. Honderd gezinnen wonen inmiddels in een tijdelijke of vaste woning. Nog 48 gezinnen moeten worden verhuisd voordat de buurt kan worden afgebroken en opnieuw opgebouwd. De laatste fase staat gepland voor afronding in novemeber 2028.

Bewoners vertellen dat de dynamiek weg is. Er staan nu Adhoc-woningen, de zogenoemde antikraakwoningen, en dat zorgt voor veel overlast.

Er wordt gedeald in de buurt, ramen worden ingeslagen, auto’s scheuren door de straat zonder banden op de velgen, en de visvijver – waar de buurt altijd zo trots op was – raakt steeds verder vervuild. Er is meerdere keren melding gemaakt dat de vissen zuurstoftekort hebben, maar niemand doet er iets aan.

De bewoners die er nog wonen, zitten met hun handen in het haar en hebben slapeloze nachten van de stress.

Niet alleen de onrust speelt een rol: het sociale karakter is volledig verdwenen. Ook het beleid van Actium laat volgens bewoners zeer te wensen over. Ze zijn moe, staan machteloos en worden van het kastje naar de muur gestuurd. Het vertrouwen is totaal verdwenen. “We worden weggezet als vuil, we worden niet gehoord. Het zijn loze beloftes, en keer op keer veranderen de plannen zonder dat iets op papier wordt gezet.”

De medezeggenschap die bewoners dachten te krijgen – zoals Woonconcept in het begin beloofde – is volledig van tafel geveegd sinds Actium het project heeft overgenomen. Bewoners hebben geen recht van spreken meer.

Wanneer bewoners opkomen voor hun rechten, wordt dit direct de kop ingedrukt met dreigementen: “We hebben een tal van goede advocaten, en als jullie niet meewerken, komt er gewoon een bulldozer om de boel plat te gooien.”

Bewoners zijn verbouwereerd. Ze voelen zich monddood gemaakt, terwijl zij met de ellende blijven zitten. Actium doet alsof alles soepel verloopt, maar volgens bewoners is niets wat het lijkt.

Er worden veel beloftes gedaan, maar er gebeurt niets. In het begin kreeg elke bewoner een intakegesprek samen met Woonconcept en Actium: Wat zijn jullie wensen? Hoe zien jullie de nieuwe woning voor je? We gaan overal in mee. Een soortgelijke woning werd mondeling toegezegd. “We hoefden ons nergens zorgen over te maken, alles zou goed komen.”

Toen Woonconcept het financieel niet meer aankon, kwam Actium in beeld – en volgens bewoners is het daar volledig misgelopen. Van eengezinswoningen was geen sprake meer; het werd compleet anders dan wat Woonconcept in het begin had verteld.

Bijzonder is dat ze wel een gesprek met je aangaan, maar zodra je er later op terugkomt, ontkennen ze ooit iets gezegd te hebben.

De bewoners hebben nooit iets op papier gezien. Ze kregen te horen dat de plannen van Woonconcept, mét inspraak van bewoners, niet haalbaar zouden zijn en niet mogelijk waren.

De bouwtekeningen die in het begin werden gemaakt en opgehangen in het clubgebouw, zijn inmiddels alweer gewijzigd. Er zijn opnieuw woningen van het plan afgehaald. De flat voor ouderen zou eerst drie hoog worden, maar wordt nu vier hoog. Daarnaast is men nog van plan om extra woningen bij te bouwen, maar dat is nog niet zeker.

Er zouden 200 woningen terugkomen, en volgens Actium kan iedereen weer terugkeren.

Sommige bewoners die in de derde fase zitten en nu in een eengezinswoning wonen, worden verplicht om naar een levensbestendige woning te verhuizen gezien hun leeftijd als ze in de Zeeheldenbuurt willen blijven wonen. Er is geen garantie dat je naar je eigen buurt kunt terugkeren. Sterker nog: bewoners kregen te horen dat, tegen de tijd dat zij aan de beurt zijn, de levensbestendige woningen waarschijnlijk al vergeven zijn.

Een gezin met thuiswonende kinderen kreeg zelfs te horen dat zij in aanmerking kwamen voor een levensbestendige woning vanwege hun leeftijd, maar dat de kinderen niet mee konden. Toen werd er door Woonconcept gezegd: “Ik snap niet dat jij je kinderen niet uit huis doet.” Het gezin heeft aangegeven dat hun kinderen gewoon bij hen blijven wonen en is verbijsterd dat zulke uitspraken worden gedaan.

Een ander gezin komt in aanmerking voor het hogere segment, maar moet dan ruim 400 euro meer gaan betalen. Volgens Actium wordt dat gecompenseerd omdat het gas eraf gaat. Maar de elektriciteit is inmiddels ook nauwelijks te betalen. Bovendien denkt Actium eraan om geen zonnepanelen meer te plaatsen vanwege het stoppen van de salderingsregeling in 2027.

In 2028 moeten de laatste bewoners hun huidige woningen verlaten. Als je dan nog niets hebt gevonden – wat door de woningtekorten bijna onmogelijk is – bestaat de kans dat je een woning toegewezen krijgt die je moet accepteren. Zo niet, dan volgt een rechtszaak. De druk wordt volledig op de schouders van de oude bewoners gelegd. Er wordt niet overlegd, ze worden niet geholpen en zitten met hun handen in het haar, afwachtend wat er nog allemaal gaat komen.

De bewoners van fase drie zitten nog tot november 2028 in hun woningen. Als ze dan nog geen huis hebben gevonden, worden ze geholpen. Maar ze worden verplicht om actief te reageren op woningen die worden aangeboden. Volgens Actium is het mogelijk om tussen fase 1 en fase 3 in totaal 148 woningzoekenden te huisvesten, ondanks de woningtekorten. Maar ja als er nu geen woning voor je tussen zit, wat dan? Dan heb je geen keuze dan moet je gewoon verplicht een woning accepteren.

De onzekerheid is enorm. Er is zelfs een gezin dat tijdelijk in een eengezinswoning mocht wonen, maar in de nieuwe Zeeheldenbuurt geen eengezinswoning terugkrijgt. Als ze daar willen blijven wonen, moeten ze verplicht in een levensbestendige woning gaan wonen.

Er zijn al bewoners in de buurt die de keuze hebben gekregen dat ze moeten vertrekken omdat ze in fase 1 zitten. Zo niet, dan missen ze de premie van 8.000 euro. Hierdoor voelen mensen zich zwaar onder druk gezet, ook omdat ze vóór een bepaalde datum hun handtekening moeten zetten om hun huurovereenkomst op te zeggen. Door deze druk zijn al veel mensen verhuisd, terwijl fase 1 opeens fase 3 is geworden en deze woningen nu weer Adhoc-woningen zijn.

Adhoc-woningen zorgen voor veel problemen in de buurt. Een bewoner die er al 18 jaar woont, vertelt: “Wat er nu allemaal gebeurt in onze buurt, hebben we nog nooit meegemaakt.” Het gaat zelfs zo ver dat wanneer iemand een tip geeft voor een bewoner die graag in een Adhoc-woning wil wonen voor minstens drie maanden, de tipgever een cadeaubon van 150 euro krijgt om te besteden

bij Bol.com. Dit werd geadverteerd in een nieuwsbrief die elke bewoner van de Zeeheldenbuurt heeft ontvangen.

Actium schuift de problemen af op Adhoc, en de bewoners moeten het maar slikken.

Bijzonder is dat bewoners alleen inzage hebben gehad in de plannen, maar die wijzigen telkens weer. In de avond van 14 juli j.l. was er opnieuw een bijeenkomst voor bewoners die in aanmerking komen voor een woning. Zij moesten direct beslissen of ze een voortuin van één of twee meter willen. Kies je voor twee meter, dan wordt je achtertuin één meter korter. De achtertuin was eerst vijf meter, daarna zeven meter en nu misschien acht meter.

Er wordt eerst om inspraak gevraagd, maar uiteindelijk worden de wensen van bewoners niet gehoord en hebben ze totaal geen invloed.

De hoogte van de huur is voor veel bewoners ook bepalend. De hoekwoningen krijgen een huurprijs van 932 euro, andere woningen 764 euro en 713 euro. Bewoners met een laag inkomen mogen alleen woningen huren tot 764 euro. Maar de huur stijgt wel mee met de inflatie. Dat betekent dat bewoners in het lage segment na vier jaar, wanneer ze terug zouden keren, geen recht meer hebben op een woning omdat de huur dan te hoog is geworden. Met andere woorden: deze mensen komen niet meer terug in de Zeeheldenbuurt.

Maar dat is nog niet alles: 20% van de woningen zal worden toegewezen aan statushouders vanuit het AZC. Statushouders, die vaak grote gezinnen hebben, krijgen voorrang en krijgen dus de grootste woningen. Wanneer zij nog geen inkomen hebben, ontvangen zij een bijstandsuitkering, maar krijgen wel recht op een grotere woning.

Bij bewoners uit de Zeeheldenbuurt wordt gekeken naar hun financiële situatie. Bij statushouders is dat niet van kracht; daar wordt puur gekeken naar de grootte van het gezin.

Er zijn nog meer verrassingen voor de bewoners. Onlangs ging door een ongeluk een bewoner met zijn arm door de voordeur en meldde dit. Vervolgens werd hem verteld dat hij de factuur zelf moest betalen. Bewoners hebben een glasverzekering, maar daar wordt niets meer mee gedaan. De bewoners waren hiervan niet op de hoogte. Er worden ramen ingegooid bij lege woningen en bij sommige woningen wordt gewoon nieuw glas geplaatst. Bewoners begrijpen er niets meer van. Ze wisten wel dat de servicekosten waren opgeheven, maar over de glasverzekering is hun niets verteld.

Wanneer je een tijdelijke woning wilt huren, wordt er opnieuw gekeken naar je inkomen. Ook hier geldt de regeling dat je niet meer mag huren dan 764 euro. Daardoor kom je vanuit een noodwoning vaak terecht in een oude woning met alle bekende gebreken, zoals veel huurders in Hoogeveen maar al te goed weten. Bewoners vinden dit niet terecht: ze moeten hun woning verlaten omdat deze oud en slecht voor de gezondheid is, en vervolgens worden ze alsnog in een oude woning teruggezet — zonder garantie dat ze ooit terug kunnen keren naar hun nieuwe buurt.

Bewoners zijn ervan overtuigd dat de Zeeheldenbuurt bewust uit elkaar wordt getrokken en dat de laagste inkomens niet meer welkom zijn. Volgens hen blijkt uit het beleid van Actium dat de nieuwe Zeeheldenbuurt vooral wordt gebouwd voor beter gesitueerde mensen.

Hoogeveen kampt met woningtekorten, waardoor het vinden van een passende woning zeer moeilijk is. Daarom wordt gesteld dat bewoners maar naar een andere plaats moeten verhuizen voor

een tijdelijke of vaste woning. Ook hier geldt: geen enkele garantie dat je terugkomt in je oude buurt.

Daarnaast wordt gezegd dat je voorrang krijgt wanneer je buiten Hoogeveen gaat wonen, maar niets staat op papier. Mondelinge toezeggingen kunnen de week erop zomaar weer veranderen.

Een andere bewoner vroeg: “Ik heb een schuur, krijg ik die straks weer?” Het antwoord was: nee, dat mag niet. Dan moet je maar een andere woning zoeken in een andere buurt. De buurt wordt volledig vergroend en mooi ingericht, met een ontmoetingsplek wordt Maar het is niet de bedoeling dat je daar met een stoeltje samen met je buurtjes een kop koffie drinkt — dat is verboden. Je mag een praatje maken, maar daar houdt het op.

Er mogen geen schuttingen meer geplaatst worden. De tuinen worden aan elkaar verbonden en je mag slechts een schutting van één meter hoog plaatsen. Hierdoor ben je je privacy in je eigen tuin kwijt.

De bewoners wilden graag dat de buurt bij elkaar zou blijven, maar dat is niet het geval. Dat frustreert enorm, zeker omdat ze hier niet om hebben gevraagd. Actium neemt simpelweg besluiten zoals zij dat willen, zonder enige vorm van inspraak.

Het wordt een prachtige, groene buurt, maar niet voor mensen uit het lagere segment — zij kunnen het simpelweg niet betalen. De buurt lijkt vooral bedoeld voor beter gesitueerde bewoners. Telkens wordt benadrukt dat de huren elk jaar stijgen, wat betekent dat mensen uit het lagere segment uiteindelijk niet meer welkom zijn.

De stress onder bewoners is enorm. Ze weten niet wat ze nog kunnen doen. Ze hebben al meerdere keren met Actium om de tafel gezeten. Er wordt van alles gezegd, maar er gebeurt niets. Het zijn loze beloftes. Het vertrouwen van de bewoners van de Zeeheldenbuurt is volledig verdwenen. Ze voelen zich voor de gek gehouden en aan de kant gezet.

Tekst en foto: Paula Bansema

Interview Volksuniversiteit Hoogeveen

Volksuniversiteit Hoogeveen — een begrip in Hoogeveen

Wat doet een Volksuniversiteit nu precies, welk lesaanbod hebben ze, en is het voor iedereen toegankelijk? Paula Bansema van Samen Hoogeveen gaat in gesprek met voorzitter Geurt Bolderman en PR‑functionaris Kasper Kombrink.

Missie van de Volksuniversiteit Hoogeveen
De Volksuniversiteit Hoogeveen is een stichting die als doel heeft volwassenen de kans te bieden zich te ontwikkelen op het gebied van taal, cultuur, kunst, wetenschap, natuur en creativiteit. Zonder winstoogmerk biedt de organisatie onderwijs van goede kwaliteit, laagdrempelig en toegankelijk voor iedereen. Voor deelname is geen diploma nodig; plezier in samen leren staat centraal.

De Volksuniversiteit wordt geleid door een bestuur dat volledig uit vrijwilligers bestaat. Alleen de docenten ontvangen een vergoeding.

Jaarlijks maken honderden cursisten uit Hoogeveen en omgeving gebruik van het aanbod. Daarmee levert de Volksuniversiteit een waardevolle bijdrage aan een leven lang leren en aan de persoonlijke ontwikkeling van volwassenen.

Wat onderscheidt de Volksuniversiteit Hoogeveen?
De Volksuniversiteit onderscheidt zich door een zeer breed programma. Het gaat niet om één soort cursus of workshop, maar om een divers aanbod dat varieert van glasbewerking tot klassieke muziek, van taalonderwijs tot filosofie.

We zijn wel speciaal gericht op volwassen ook een beetje gericht vanuit het verleden voor mensen die wat minder te besteden hebben.

Daarnaast zijn veel docenten afkomstig uit het onderwijs of zijn zij gepensioneerd en delen zij hun kennis en ervaring graag met anderen.

Het is ook ontzettend leuk om dit werk te kunnen doen, er wordt gewerkt met kleine groepen van minimaal 6 en maximaal 16 deelnemers, wat zorgt voor persoonlijke aandacht en een prettige sfeer.

Vanaf welke leeftijdscategorie kunnen mensen hieraan deelnemen?
De meeste deelnemers zijn tussen de 35 en 40 jaar en ouder, en het aanbod wordt ook gevolgd door mensen die ruim in de tachtig zijn.

Welke onderdelen van het huidige aanbod is het populairst
Talen blijven zeer populair, maar ook:
 - kunstbeschouwing
 - luistercursussen over muziek
 - kookcursussen, vooral de Oosterse keuken

Daarnaast trekken lezingen veel belangstelling, zoals recent de lezing over The Beatles, die een groot publiek trok.

In principe richten we ons op volwassenen, maar soms geven we ook lessen aan kinderen — bijvoorbeeld wanneer een gezin gaat emigreren en de kinderen meekomen om de lessen te volgen.

Er is een vaste groep cursisten die jaarlijks terugkeert, bijvoorbeeld bij kunstbeschouwing en literatuur. Zo wordt er elk jaar een reeks van vijf boeken besproken, waarvoor een trouwe kern deelnemers zich telkens opnieuw inschrijft. Ook de luistercursussen kennen zo’n vaste groep.

Welke talen bieden jullie aan?
Op dit moment bieden we de talen Zweeds, Duits, Frans, Italiaans en Spaans aan. Daarnaast werken we aan het ontwikkelen van een cursus Friese taal. Hiervoor zijn echter zowel geschikte docenten als voldoende cursisten nodig, maar het staat wel hoog op ons verlanglijstje.

Verandert het aanbod elk jaar?
Ja, er zijn een aantal cursussen die we ieder jaar opnieuw aanbieden, zoals de taalcursussen en de kunstbeschouwing, die we al jarenlang verzorgen — telkens met een nieuwe inhoud. Daarnaast proberen we elk jaar ook nieuwe activiteiten en onderwerpen toe te voegen om het programma fris en afwisselend te houden.

Wat leuk is: we werken met verschillende coördinatoren voor de diverse cursussen. Zo is er één coördinator die zich volledig richt op de talen. Deze coördinatoren kijken actief mee, denken mee en zoeken naar nieuwe ideeën. Daardoor ontstaan vaak inspirerende plannen, die we vervolgens bespreken en waarvoor we een passende docent zoeken — of aansluiten bij een docent die al bij ons bekend is.

Casper van de PR stuurt ook altijd nieuwsbrieven rond. Wanneer we bezig zijn met een nieuw programma, vragen we cursisten en geïnteresseerden om hun wensen met ons te delen. Op basis daarvan kijken we wat we kunnen realiseren.

Hoe wordt bepaald welke nieuwe cursussen worden toegevoegd aan het programma?
Tussen februari en eind mei gaan we op zoek naar nieuwe mogelijkheden en ideeën voor het komende seizoen. Binnen het bestuur worden vervolgens keuzes gemaakt en stellen we het programma samen.

We kijken daarbij naar haalbaarheid, naar een goede spreiding over het jaar, én naar de variatie in het aanbod — wat bieden we al, wat mist er nog, en wat past bij de wensen van onze cursisten?

Hoe zorgen jullie voor kwaliteit en deskundigheid van de docenten?
We voeren sollicitatiegesprekken met alle docenten en gaan er in principe vanuit dat zij bevoegd zijn om les te geven. Daarnaast werken we soms met ervaringsdeskundigen, maar dat beoordelen we zorgvuldig tijdens het sollicitatiegesprek. Het uitgangspunt blijft altijd dat er een bevoegde docent voor de groep staat.

Merken jullie dat bepaalde doelgroepen moeilijker te bereiken zijn?
Nee, dat ervaren we eigenlijk niet. Wat we wél merken, is dat we voor oudere cursisten vaker cursussen in de middag plannen. In de wintermaanden vinden veel mensen het namelijk lastiger om ’s avonds de deur uit te gaan, zeker wanneer het sneeuwt of hard waait. Daardoor sluiten middagcursussen beter aan bij hun wensen en mogelijkheden.

Wat motiveert mensen volgens u om een cursus te volgen bij de Volksuniversiteit?
Mensen volgen een cursus bij de Volksuniversiteit om verschillende redenen. Soms gaat het om vaardigheden die ze nodig hebben of waarin ze zich verder willen ontwikkelen. Andere deelnemers vinden het gewoon leuk om nieuwe dingen te ontdekken en creatief bezig te zijn.

Ontwikkelingen zoals AI en ChatGPT zijn voorbeelden van onderwerpen waar je op een laagdrempelige manier veel informatie over kunt geven en waar mensen gemakkelijk vragen over kunnen stellen. Ook praktische cursussen, zoals fotografie met de mobiele telefoon, zijn populair — je kunt deelnemers daarin veel handige tips meegeven.

Wat voor impact heeft de Volksuniversiteit op de lokale gemeenschap?
Of we echt meetbare impact hebben, weet ik niet precies, maar we zien wél dat veel mensen elk jaar opnieuw enthousiast terugkomen. Er is een vaste groep cursisten die al jarenlang trouw deelneemt, en daarnaast verwelkomen we ieder jaar ook nieuwe deelnemers.

Bij sommige onderdelen, zoals kunstbeschouwing en literatuur, is er een hechte kern die elk seizoen weer aansluit. Zo wordt er jaarlijks een reeks van vijf boeken besproken, waarvoor steeds dezelfde groep geïnteresseerden terugkeert. Hetzelfde geldt voor de luistercursussen.

Dat alles laat zien dat de Volksuniversiteit een plek is waar mensen zich thuis voelen, waar ze blijven leren en waar verbinding ontstaat — en dát is misschien wel de mooiste impact op de gemeenschap.

Hoelang bestaat de Volksuniversiteit Hoogeveen?
De Volksuniversiteit Hoogeveen bestaat inmiddelsruim 40 jaar. In de beginperiode waren er in deze regio meerdere Volksuniversiteiten, maar de meeste — zoals die in Meppel, Steenwijk en Emmen — zijn inmiddels verdwenen.

In Drenthe is de Volksuniversiteit Hoogeveen momenteel de enige. Onlangs hebben we nog overleg gehad met de Volksuniversiteiten in Zuidlaren en Groningen, die de afgelopen jaren weer zijn opgestart. In Noord‑Nederland zijn er nu nog maar drie Volksuniversiteiten actief.

Draagt de Volksuniversiteit ook bij aan persoonlijke ontwikkeling en sociale verbinding?
Ja, dat is juist één van de belangrijkste redenen waarom we nog steeds werken zoals we werken. We geven bewust fysiek les in een lokaal en niet digitaal. Mensen hebben behoefte aan contact, aan een groep waarin ze samen kunnen leren en bezig zijn. Daarom kiezen we er heel bewust voor om niet in te zetten op online onderwijs.

In onze missie staat niet voor niets dat op een plezierige manier samen leren centraal staat. Daarmee leveren we een actieve bijdrage aan een leven lang leren voor volwassenen én aan het bevorderen van sociale verbinding.

Het gaat daarbij niet alleen om studeren in de traditionele zin van het woord, maar vooral om jezelf de ruimte geven om nieuwe dingen te ontdekken en te blijven ontdekken — samen met anderen.

Hoe is de Volksuniversiteit ontstaan?
De oorsprong van de Volksuniversiteit ligt in Engeland, aan het begin van de negentiende eeuw. Wetenschappers maakten zich toen zorgen over de groeiende kloof tussen hoogopgeleiden en ‘het volk’. Zij vonden dat de kennis die binnen universiteiten werd ontwikkeld, beschikbaar moest zijn voor de hele samenleving.

In 1913 werd in Amsterdam de eerste Nederlandse Volksuniversiteit opgericht door prof. dr. S.R. Steinmetz. Hij zag de Volksuniversiteit als een plek waar iedereen — ongeacht afkomst, religie of opleidingsniveau — de kans moest krijgen om zich te ontwikkelen.

Zijn er plannen voor uitbreiding, vernieuwing of samenwerking met andere organisaties?
Er is een landelijke organisatie, CultuurConnecties, die zich inzet om de Volksuniversiteiten landelijk sterker neer te zetten en te ondersteunen. Daarnaast werken we samen met de Bibliotheek en met het Filmhuis in Hoogeveen. Deze samenwerkingen helpen ons om het aanbod te verbreden en nieuwe doelgroepen te bereiken.

Jullie hebben 9 vrijwilligers. Welke rol spelen zij binnen de organisatie?
Wij zijn allemaal vrijwilligers en werken met drie cursuscoördinatie, een PR functionaris, iemand voor de administratie en daarbij is er ook nog een Dagelijks Bestuur van 3 personen

Dat is een bewuste keuze: iedereen die een taak heeft binnen de organisatie maakt ook deel uit van het bestuur. Zo heeft iedereen bestuurlijke verantwoordelijkheid én blijft iedereen goed op de hoogte van wat er binnen de organisatie speelt.

Wat hoopt u dat mensen meenemen wanneer ze een cursus bij de Volksuniversiteit volgen?
Wij hopen vooral dat mensen het leuk hebben gehad en dat ze iets meenemen in hun ‘bagage’ waar ze verder mee kunnen. Wat je eruit haalt, verschilt natuurlijk per cursus: een kookcursus levert iets heel anders op dan een cursus wijsbegeerte. Dat laat meteen zien hoe breed ons aanbod is.

Daarnaast vinden we het belangrijk dat cursussen betaalbaar blijven. Het gaat erom wat je ervoor over hebt én hoe je jezelf wilt ontwikkelen. Voor de creatieve cursussen kunnen deelnemers bovendien gebruikmaken van het Volwassenenfonds, te bereiken via www.volwassenenfonds.nl.