Meer dan een uniform: Molukse agenten zoeken de dialoog met de gemeenschap
Donderdag middag 19 maart, werd tijdens de expositie All Cops Are in de Bibliotheek van Hoogeveen stilgestaan bij de rol van de Molukse vertegenwoordiging en het belang van politiewerk in een multiculturele samenleving.
Binnen de politie vervullen Haroen en Melanie niet alleen de rol van politiemedewerker, maar ook die van verbinder. Zij slaan een brug tussen de Molukse gemeenschap en de bredere samenleving. Door zichtbaar en benaderbaar te zijn, hopen zij de drempel te verlagen om het gesprek met hen aan te gaan wanneer er vragen of zorgen zijn.
Paula Bansema van Samen Hoogeveen ging in gesprek met politieagent Haroen
Haroen is agent in Zuidwest-Drenthe en werkt zo nu en dan ook in Hoogeveen. Hij is inmiddels 22 jaar in dienst bij de politie.
Hun doel om deel te nemen aan de expositie All Cops Are in de bibliotheek is om de Molukse gemeenschap uit te nodigen voor dialoog. Haroen en zijn collega’s willen hun visie delen en laten zien dat zij méér zijn dan alleen politieagenten.
Haroen is zelf van Molukse afkomst en weet waar hij en zijn vader vandaan komen, en wat zijn vader heeft meegemaakt als voormalig KNIL‑militair.
Haroen,wil laten zien dat ook hij zich inzet voor verbinding tussen de Molukse gemeenschap en de politie.
De Molukse geschiedenis wordt niet verteld op basisscholen, maar zij kunnen die kennis wel delen met hun collega’s. Wanneer collega’s dan te maken krijgen met een conflict of incident waarbij een Molukse familie betrokken is, weten zij beter hoe hiermee om te gaan.
Niet alleen de Molukse geschiedenis speelt daarbij een rol, maar ook de hiërarchie binnen de Molukse gemeenschap. Door collega’s hierover te informeren, kunnen zij in bepaalde situaties beter handelen. Door met elkaar in gesprek te gaan, ontstaat juist verbinding — en om die verbinding te versterken zijn exposities zoals All Cops Are erg belangrijk.
Maar hoe kijkt de Molukse gemeenschap naar jou wanneer je geen uniform draagt?
Dat is precies de reden dat Haroen aanwezig is op deze expositie: om het gesprek aan te gaan. Je bent niet alleen politieagent; je bent ook een mens die iets wil betekenen voor de gemeenschap.
Is er verschil merkbaar tussen de tweede en derde generatie Molukkers?
Volgens Haroen wel. De tweede generatie zegt vaak trots te zijn op wat hij doet en dat hij als Molukker laat zien dat dit werk ook voor hen mogelijk is.
De vierde generatie denkt soms anders: “Je werkt bij de politie, daar moet je mee oppassen.”
Daarom is het zo belangrijk om met jongeren in gesprek te gaan. Jongeren mogen hun mening geven — niets is fout in zo’n gesprek. Haroen kan dan zijn standpunt uitleggen en hopen dat zij het begrijpen. Ze hoeven geen afstand te houden van ‘oom Haroen’; hij wil er juist zijn voor hen.
“De politie is een mens, en achter mijn uniform zit ook een mens. We proberen met onze collega’s de juiste dingen te doen voor de samenleving. De politie is er voor iedereen.”
Hoe gaat het verder na deze expositie?
Binnen de politie is er een groot netwerk. Het Moluks netwerk binnen de politie – vaak bekend als het Netwerk Molukse Politieambtenaren (NMP) – is een relatief jong maar belangrijk intern netwerk dat zich inzet voor verbinding, zichtbaarheid en vertrouwen tussen de Molukse gemeenschap en de politie. Het netwerk bestaat nu ongeveer vier jaar, groeit snel en is landelijk actief.
Het netwerk is een intern samenwerkingsverband van Molukse politiemedewerkers én bondgenoten. Het doel is om:
• Verbinding te leggen tussen de Molukse gemeenschap en de politie
• Cultuursensitief werken te versterken binnen de organisatie
• De zichtbaarheid van Molukse collega’s te vergroten
• Een veilige plek te bieden voor uitwisseling, steun en ontwikkeling
Haroen vertelt dat initiatieven zoals All Cops Are zeker vaker in de samenleving gebracht mogen worden.
“We dragen een grote maatschappelijke functie, die helaas nog vaak wordt onderschat. Natuurlijk zijn we er om regels te handhaven, maar we zijn er ook om met de samenleving in gesprek te gaan. En soms, als ik tijd heb, speel ik gewoon even een potje voetbal met de jeugd — in uniform.”
Tekst en foto: Paula Bansema
Reactie plaatsen
Reacties